Co roku 1 marca Polska oddaje hołd bohaterom antykomunistycznego podziemia, którzy po zakończeniu II wojny światowej nie złożyli broni i kontynuowali walkę o wolną Polskę. Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych to święto ustanowione w 2011 roku, upamiętniające żołnierzy powojennej konspiracji niepodległościowej – nazywanych dziś „wyklętymi” lub „niezłomnymi”.
Choć dzień pamięci żołnierzy wyklętych nie jest dniem wolnym od pracy, ma rangę święta państwowego i niesie ze sobą ogromny ładunek symboliczny oraz edukacyjny. Warto wiedzieć, że pamięć o tych żołnierzach budzi również dyskusje i spory historyczne – o czym piszemy w dalszej części artykułu.
PS. koniecznie sprawdź nasze dekoracje i gazetki szkolnej na Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych.
Geneza święta i wybór daty 1 marca
Pomysł ustawowego upamiętnienia żołnierzy drugiej konspiracji dojrzewał przez lata. Już w latach 90. środowiska kombatanckie, Instytut Pamięci Narodowej oraz organizacje społeczne podejmowały działania na rzecz przywrócenia pamięci o bohaterach antykomunistycznego podziemia.
Kluczową rolę odegrał prezydent Lech Kaczyński, który w lutym 2010 roku skierował do Sejmu projekt ustawy ustanawiającej narodowy dzień pamięci.
Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych” – gazetka szkolna
Sejm RP uchwalił ustawę 3 lutego 2011 roku, Senat przyjął ją bez poprawek, a prezydent Bronisław Komorowski podpisał dokument 9 lutego 2011 roku. Od tego momentu 1 marca stał się oficjalnym świętem państwowym.
Dlaczego akurat 1 marca?
Data 1 marca nie jest przypadkowa. To rocznica wykonania wyroków śmierci 1 marca 1951 roku na siedmiu członkach IV Zarządu Głównego Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” w mokotowskim więzieniu w Warszawie. Wśród zamordowanych znaleźli się m.in.:
- ppłk Łukasz Ciepliński „Pług” – prezes IV Zarządu Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość
- mjr Adam Lazarowicz „Klamra” – wiceprezes WiN
- mjr Mieczysław Kawalec „Żbik” – członek zarządu
- kpt. Józef Batory „Argus” – szef wywiadu
Ciekawostka: wybór tej daty zaproponował Janusz Kurtyka, ówczesny prezes IPN, podkreślając jej martyrologiczną symbolikę. Jak wskazuje początek preambuły ustawy, święto ma być wyrazem hołdu dla wszystkich, którzy przeciwstawili się narzuconemu siłą reżimowi komunistycznemu.

Kim byli „Żołnierze Wyklęci” – definicja i najważniejsze formacje
Powojenna konspiracja niepodległościowa obejmowała członków zbrojnego podziemia działającego przeciw sowietyzacji Polski i władzy komunistycznej po 1944 roku. Byli to ludzie różnej orientacji politycznej, których łączyło jedno – odmowa pogodzenia się z utratą niepodległości.
Skąd nazwa „Żołnierze Wyklęci”?
Termin upowszechnił się dopiero w latach 90., między innymi dzięki wystawie Ligi Republikańskiej z 1993 roku. Wcześniej używano określeń takich jak „żołnierze antykomunistycznego podziemia” czy „druga konspiracja”. Komunistyczna propaganda przez lata PRL nazywała ich natomiast „bandytami” i „faszystami”.
Główne organizacje i formacje
| Organizacja | Charakterystyka |
|---|---|
| Powojenne struktury AK | Kontynuacja działalności Armii Krajowej po 1944 r. |
| Delegatura Sił Zbrojnych na Kraj | Oficjalne przedstawicielstwo władz RP na uchodźstwie |
| Zrzeszenie „Wolność i Niezawisłość” (WiN) | Największa organizacja, później WiN – działalność głównie cywilna |
| Narodowe Zjednoczenie Wojskowe (NZW) | Formacja o orientacji narodowej |
| Narodowe Siły Zbrojne (NSZ) | Oddziały partyzanckie kontynuujące walkę zbrojną |
Skala zjawiska była ogromna – około 200 tysięcy żołnierzy nie złożyło broni po 1945 roku. Ich walka obejmowała:
- Zbrojne starcia z UB, MO, KBW i posterunkami NKWD
- Likwidację agentury komunistycznej
- Akcje samoobrony ludności
- Dystrybucję ulotek i prasy podziemnej
- Działalność wywiadowczą
Okres największej aktywności zbrojnego podziemia przypadł na lata 1944–1947. Po amnestiach aktywność osłabła, ale pojedynczy żołnierze walczyli w konspiracji aż do początku lat 60.
Najważniejsze postacie i symbole Żołnierzy Wyklętych
Święto 1 marca wiąże się z konkretnymi biografiami, które stały się symbolami oporu przeciw komunizmowi. Oto najważniejsi żołnierze niezłomnych:
Rotmistrz Witold Pilecki
Żołnierz ZWZ-AK, który dobrowolnie dał się schwytać do Auschwitz, by zorganizować ruch oporu w obozie. Po wojnie kontynuował działalność konspiracyjną. Skazany na śmierć i stracony w 1948 roku. Jego świadectwo męstwa i poświęcenia w obronie Ojczyzny stało się symbolem niezłomnej postawy patriotycznej.
Generał August Emil Fieldorf „Nil”
Zastępca Komendanta Głównego AK, dowódca Kedywu. Po wojnie aresztowany przez UB, skazany w sfingowanym procesie i stracony w 1953 roku. Pośmiertnie odznaczony Orderem Orła Białego.
Danuta Siedzikówna „Inka”
Sanitariuszka 5. Wileńskiej Brygady AK pod dowództwem „Łupaszki”. Aresztowana w 1946 roku, skazana na śmierć i rozstrzelana w wieku zaledwie 17 lat. Jej ostatnie słowa – „Niech żyje Polska!” – stały się symbolem pokolenia, które przelało krew za wolność.
Zygmunt Szendzielarz „Łupaszka”
Dowódca oddziałów partyzanckich na Wileńszczyźnie i Pomorzu. Walczył zarówno z Niemcami, jak i z sowiecką agresją. Zamordowany w mokotowskim więzieniu w 1951 roku.
Józef Franczak „Lalek”
Ostatni partyzant II Rzeczypospolitej. Walczył w konspiracji aż do 1963 roku, kiedy zginął w obławie UB. Jego historia pokazuje, jak długo trwał opór przeciw reżimowi komunistycznemu.
Wielu z tych bohaterów zostało pośmiertnie zrehabilitowanych i odznaczonych dopiero po 1989 roku. Ważnym symbolem pamięci stały się miejsca kaźni: więzienie mokotowskie przy ul. Rakowieckiej oraz „Łączka” na Powązkach, gdzie IPN prowadzi prace poszukiwawcze.

Represje komunistyczne i losy Żołnierzy Wyklętych po wojnie
Aparat represji, który zwalczał podziemie po 1944 roku, obejmował:
- Urząd Bezpieczeństwa (UB)
- Informację Wojskową
- NKWD i Armię Czerwoną
- Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego (KBW)
- Sądy wojskowe i cywilne
Tysiące żołnierzy i konspiratorów skazano w procesach pokazowych, często po brutalnym śledztwie i wymuszaniu zeznań torturami. Typowe kary obejmowały:
- Wyroki śmierci (wykonywane strzałem w tył głowy)
- Długoletnie wyroki więzienia
- Konfiskatę mienia rodzin
- Przymusowe przesiedlenia
- Zakaz wykonywania zawodu
- Piętno „wroga ludu”
Ciała wielu straconych chowano potajemnie, bez informacji dla rodzin, w anonimowych dołach śmierci. Dopiero zajęcie Polski przez demokratyczne przemiany po 1989 roku umożliwiło rozpoczęcie ekshumacji i identyfikacji ofiar.
Część żołnierzy przyjęła amnestię w 1947 i 1956 roku, lecz nie chroniło ich to przed ponownymi represjami. Przez lata PRL komunistyczna propaganda przedstawiała partyzantom i konspiratorom etykiety „bandytów” i „zaplutych karłów reakcji”.
Obchody Narodowego Dnia Pamięci „Żołnierzy Wyklętych” we współczesnej Polsce
Każdego roku 1 marca odbywają się uroczystości państwowe z udziałem najwyższych władz. Główne miejsca obchodów to najczęściej:
- Grób Nieznanego Żołnierza w Warszawie
- Kwatera „Łączka” na Powązkach
- Miejsca straceń w całej Polsce
- Pomniki żołnierzy wyklętych w miastach i miasteczkach
Lokalne inicjatywy
Na rzecz obchodów dnia pamięci angażują się samorządy, wojsko, policja, organizacje kombatanckie, harcerze i stowarzyszenia patriotyczne. Typowe formy upamiętnienia to:
- Msze święte w intencji żołnierzy wyklętych
- Apele pamięci i składanie kwiatów
- Nadawanie imion żołnierzy ulicom i szkołom
- Wystawy IPN i rekonstrukcje historyczne
- Koncerty pamięci i projekcje filmów dokumentalnych
- Lekcje historii i konkursy wiedzy
Bieg Tropem Wilczym
Najliczniejszą formą sportowego upamiętnienia jest coroczny „Bieg Tropem Wilczym” – wydarzenie organizowane w setkach miejscowości w Polsce i poza granicami. To formą uczczenia pamięci, która angażuje tysiące uczestników w różnym wieku.

Kontrowersje i debata wokół pamięci o Żołnierzach Wyklętych
Upamiętnienie żołnierzy wyklętych budzi również spory historyczne, polityczne i społeczne. Warto je znać, by rzetelnie oceniać tę część polskiej historii.
Główne punkty sporne
Krytycy wskazują na przypadki popełniania zbrodni na ludności cywilnej przez niektóre oddziały – zwłaszcza w kontekście konfliktów narodowościowych na Podlasiu. Historycy spierają się o sposób mówienia o żołnierzach wyklętych:
- Czy koncentrować się na heroizmie i ich walce o pełnej niepodległości?
- Czy szerzej uwzględniać ciemne karty i kontekst lokalnych konfliktów?
Kontrowersje budzą również niektóre marsze i manifestacje organizowane 1 marca, między innymi w Hajnówce, gdzie część środowisk lokalnych zarzuca organizatorom propagowanie nacjonalizmu.
Instrumentalizacja historii
Ustawowy charakter święta powoduje także oskarżenia o wykorzystywanie symboliki w bieżącej debacie politycznej. Łącznie daje to obraz złożony – pamięć o żołnierzach wymaga zarówno szacunku dla ofiar represji, jak i uczciwej analizy źródeł.
Rzetelna refleksja nad tym okresem musi uwzględniać ból i cierpienia, jakich doznawali zarówno żołnierze, jak i cywile po obu stronach konfliktu.
Znaczenie Narodowego Dnia Pamięci „Żołnierzy Wyklętych” dla współczesnej tożsamości
Święto 1 marca wpisuje się w szerszą polską tradycję czczenia tych, którzy stawiali opór zewnętrznej dominacji – od zaborów, przez okupację, po reżim komunistyczny. To element ciągłości dążeń demokratycznych społeczeństwa polskiego od powstania Solidarności aż po czasy współczesne.
Wymiar wychowawczy
Narodowy dzień pamięci żołnierzy promuje wartości takie jak:
- Wierność przysiędze i niezawisłość
- Poświęcenie dla wolności i samostanowienia
- Gotowość do obrony suwerenności państwa
- Urzeczywistnienie dążeń demokratycznych społeczeństwa
Dla wielu rodzin żołnierzy to moment symbolicznej sprawiedliwości – odzyskania dobrego imienia po dziesięcioleciach komunistycznych oszczerstw. Włączenie połowy XX wieku do oficjalnej narracji historycznej, wraz z uznaniem roli ZSRS w zniewoleniu Polski, sprawiło że pamięć żołnierzy wyklętych bohaterom antykomunistycznego podziemia stała się częścią kanonu narodowego.
Przesłanie dla młodego pokolenia
Dla młodych Polaków powojenna konspiracja staje się jednym z głównych punktów odniesienia w narracji o XX-wiecznej historii na jej terytorium. W hołdzie żołnierzom wyklętym bohaterom antykomunistycznego podziemia młodzież uczestniczy w biegach, konkursach i uroczystościach, poznając złożoność tamtych czasów.
Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych zachęca do poznawania złożonej historii, a nie jedynie do prostych ocen. To okazja do indywidualnego zastanowienia się nad ceną, jaką płaci się za wolność – i nad tym, czym jest prawdziwa niezłomność.
Jeśli chcesz oddać hołd żołnierzom wyklętym, rozważ udział w lokalnych obchodach 1 marca, odwiedź „Łączkę” na Powązkach lub po prostu sięgnij po biografię jednego z bohaterów. Ich historie zasługują na to, by je znać – i przekazywać kolejnym pokoleniom.





