Standardy Ochrony Małoletnich w przedszkolu to zbiór zasad i procedur, które mają chronić dzieci przed przemocą, zaniedbaniem, wykorzystywaniem oraz innymi sytuacjami zagrażającymi ich bezpieczeństwu. Określają, jak dorośli powinni zapobiegać krzywdzeniu i reagować, gdy pojawi się niepokojąca sytuacja.
Każde przedszkole ma obowiązek opracować własne standardy, dostosowane do charakteru placówki oraz wieku dzieci. Nie jest to jedynie formalny dokument, lecz praktyczny system ochrony przedszkolaków, który wskazuje zadania pracowników oraz sposób udzielania dziecku pomocy.
Standardy opisują, jak powinny wyglądać bezpieczne relacje między dzieckiem a personelem przedszkola. Każdy przedszkolak powinien być traktowany spokojnie, życzliwie i z szacunkiem. Niedopuszczalne są między innymi bicie, straszenie, poniżanie, wyśmiewanie, obrażanie oraz inne zachowania naruszające godność dziecka.
W przedszkolu szczególne znaczenie ma szanowanie granic dziecka podczas zabawy, odpoczynku, przebierania i czynności higienicznych. Potrzebna pomoc opiekuńcza powinna być udzielana z poszanowaniem prywatności, w sposób spokojny i dostosowany do wieku oraz samodzielności przedszkolaka.
Dzieci warto uczyć prostych komunikatów, takich jak: „Nie podoba mi się to”, „Proszę, przestań” i „Potrzebuję pomocy”. Przedszkolak powinien wiedzieć, że może opowiedzieć zaufanej osobie dorosłej o dotyku, słowach lub zachowaniu, które wywołały strach, smutek albo dyskomfort.
Standardy dotyczą również bezpiecznych relacji pomiędzy dziećmi. W przedszkolu nie wolno bić, kopać, gryźć, popychać, wyśmiewać ani celowo wykluczać innych z zabawy. Zadaniem dorosłych jest reagowanie na krzywdzące zachowania oraz uczenie dzieci rozpoznawania emocji i rozwiązywania konfliktów bez przemocy.
Małe dziecko nie zawsze potrafi dokładnie opowiedzieć o tym, co się wydarzyło. Może wyrażać niepokój poprzez płacz, wycofanie, nagłą zmianę zachowania, lęk przed konkretną osobą lub niechęć do określonych sytuacji. Dlatego odpowiedzialność za zauważanie sygnałów i zapewnienie bezpieczeństwa spoczywa przede wszystkim na dorosłych.
Przedszkolak powinien znać osoby, do których może zwrócić się po pomoc. Może to być nauczyciel, wychowawca, pedagog, psycholog, dyrektor lub inny zaufany pracownik. Jeżeli pierwsza osoba nie zrozumie dziecka, warto zachęcać je, aby powiedziało o problemie kolejnej bezpiecznej osobie dorosłej.
Kiedy dziecko opowiada o czymś trudnym, dorosły powinien je spokojnie wysłuchać, nie obwiniać i nie zawstydzać. Ważne są komunikaty: „Dobrze, że mi powiedziałeś”, „To nie twoja wina” oraz „Postaram się ci pomóc”. Następnie pracownicy postępują zgodnie z procedurami obowiązującymi w placówce.
Standardy wskazują osoby odpowiedzialne za przyjmowanie zgłoszeń, podejmowanie interwencji i organizowanie wsparcia. Obejmują także zasady bezpiecznego korzystania z urządzeń elektronicznych, ochrony przed szkodliwymi treściami oraz przygotowania planu pomocy po ujawnieniu krzywdzenia.
Przepisy wymagają uwzględnienia potrzeb dzieci z niepełnosprawnościami i specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Informacje dla przedszkolaków powinny być przedstawiane prostym językiem, za pomocą czytelnych ilustracji, symboli i przykładów. Przedszkole udostępnia pełną oraz skróconą wersję standardów, a ich treść ocenia co najmniej raz na dwa lata.
Gazetka „Standardy Ochrony Małoletnich (przedszkole)” w formie prezentacji pomaga w przyjazny sposób rozmawiać z dziećmi o bezpieczeństwie, granicach, emocjach i proszeniu o pomoc. Może być wykorzystana podczas zajęć profilaktycznych oraz jako wartościowa dekoracja placówki, jednak nie zastępuje standardów konkretnego przedszkola — jej treść powinna być zgodna z procedurami i osobami odpowiedzialnymi wskazanymi w dokumentacji danej placówki.

















