„Antygona” Sofoklesa to tragedia antyczna opowiadająca o konflikcie między prawem ustanowionym przez człowieka a prawem boskim i moralnym. Główną bohaterką jest Antygona, córka Edypa, która staje przed dramatycznym wyborem po śmierci swoich braci — Eteoklesa i Polinejkesa.
Nowy władca Teb, Kreon, nakazuje godnie pochować Eteoklesa, natomiast zabrania pochówku Polinejkesa, uznając go za zdrajcę. Antygona nie zgadza się z decyzją króla. Uważa, że każdy zmarły ma prawo do pochówku zgodnie z wolą bogów, dlatego mimo zakazu postanawia pogrzebać brata. Wie, że za złamanie rozkazu grozi jej śmierć, ale pozostaje wierna swoim przekonaniom.
Konflikt Antygony i Kreona prowadzi do tragicznych wydarzeń. Bohaterowie nie chcą ustąpić ze swoich racji, a upór władcy przynosi cierpienie także jego najbliższym. Utwór pokazuje, jak trudne mogą być wybory między obowiązkiem wobec państwa, rodziny, własnego sumienia i praw boskich.
„Antygona” opowiada o konflikcie wartości, władzy, odpowiedzialności, odwadze, rodzinie, prawie, winie i karze. To także przykład konfliktu tragicznego — sytuacji, w której każda decyzja prowadzi do bolesnych konsekwencji.














