„Latarnik” – światło pamięci w życiu polskiego tułacza
„Latarnik” Henryka Sienkiewicza przedstawia losy Skawińskiego – starego polskiego emigranta, który przez wiele lat brał udział w walkach, podróżował po świecie i podejmował się różnych zajęć. Po licznych niepowodzeniach otrzymuje posadę latarnika w Aspinwall. Samotna praca daje mu upragnione poczucie bezpieczeństwa, spokoju i stałości.
Życie bohatera zmienia przesyłka zawierająca polskie książki. Gdy Skawiński zaczyna czytać „Pana Tadeusza”, odżywają w nim wspomnienia ojczyzny oraz długo tłumiona tęsknota. Pochłonięty lekturą zapomina o zapaleniu latarni i traci posadę, dlatego ponownie musi wyruszyć w świat. Nowela opowiada o samotności emigranta, miłości do ojczyzny, tęsknocie oraz niezwykłej sile rodzimej literatury.
Kolejne wydarzenia są jak rozbłyski latarni oświetlające różne fragmenty życia Skawińskiego: wcześniejszą tułaczkę, krótki okres spokoju, spotkanie z polską książką i powrót na drogę. Znajomość kolejności wydarzeń jest podstawową wiedzą, która porządkuje informacje o fabule i problematyce lektury. Pomaga również właściwie umiejscowić wspomnienia bohatera oraz zrozumieć, dlaczego lektura „Pana Tadeusza” wywołała w nim tak gwałtowne emocje.
Dlaczego warto znać kolejność wydarzeń?
- pozwala uporządkować burzliwe losy i kolejne etapy tułaczki Skawińskiego,
- pomaga odróżnić aktualne wydarzenia od retrospekcji dotyczących przeszłości bohatera,
- ułatwia wskazanie przyczyn otrzymania, a następnie utraty posady latarnika,
- pokazuje związek między lekturą „Pana Tadeusza” a zaniedbaniem obowiązku,
- pomaga zrozumieć problematykę emigracji, patriotyzmu, samotności i tęsknoty za ojczyzną,
- ułatwia przygotowanie planu wydarzeń, charakterystyki Skawińskiego i interpretacji noweli.











