Szare Szeregi były konspiracyjną organizacją harcerską działającą w czasie II wojny światowej na terenie okupowanej Polski. Powstały 27 września 1939 roku, kiedy Związek Harcerstwa Polskiego został zdelegalizowany przez Niemców. Aby kontynuować działalność, harcerze przyjęli kryptonim „Szare Szeregi”, który miał podkreślać ich konspiracyjny charakter.
Szare Szeregi łączyły działalność wojskową z wychowaniem młodych ludzi w duchu odpowiedzialności, służby i patriotyzmu. Działały według zasady „Dziś – Jutro – Pojutrze”, która oznaczała:
- Dziś – walka bieżąca w konspiracji, sabotaż, mały i duży sabotaż, łączność;
- Jutro – przygotowanie do powstania powszechnego;
- Pojutrze – odbudowa Polski po wojnie.
Szare Szeregi były podzielone na 3 grupy wiekowe:
- Zawiszacy (12–14 lat) – przede wszystkim szkolenia i pomoc łącznikowa;
- Bojowe Szkoły (15–17 lat) – szkolenie wojskowe i mały sabotaż (np. akcje „Małego Sabotażu” pod kierunkiem Aleksandra Kamińskiego);
- Grupy Szturmowe (18+ lat) – udział w akcjach zbrojnych.
Szare Szeregi zasłynęły z wielu brawurowych działań, m.in.:
- akcje sabotażowe i dywersyjne,
- Akcja pod Arsenałem (odbicie Jana Bytnara „Rudego”),
- udział w walkach Powstania Warszawskiego (m.in. bataliony „Zośka”, „Parasol”).
Z organizacją związane są znane postaci polskiego podziemia, m.in.:
- Jan Bytnar „Rudy”,
- Tadeusz Zawadzki „Zośka”,
- Maciej Aleksej „Alek” (bohaterowie „Kamieni na szaniec”).
NA pewno Szare Szeregi były symbolem odwagi młodych Polaków, ich poświęcenia i bezinteresownej służby ojczyźnie. Szare Szeregi to jedna z najważniejszych organizacji młodzieżowych polskiego podziemia w czasie II wojny światowej, która zapisała się na stałe w historii walki o wolność.

















