Bitwa pod Olszynką Grochowską – jedna z najważniejszych bitew powstania listopadowego, stoczona 25 lutego 1831 roku na wschodnich przedpolach Warszawy, w rejonie dzisiejszej dzielnicy Grochów.
Była to największa i najkrwawsza bitwa całego powstania – starło się w niej około 40 tysięcy żołnierzy polskich i 60 tysięcy rosyjskich, dowodzonych przez feldmarszałka Iwana Dybicza. Strona polska, pod dowództwem gen. Józefa Chłopickiego, walczyła niezwykle dzielnie, mimo że była liczebnie słabsza i gorzej uzbrojona.
Walki trwały wiele godzin i miały charakter niezwykle zacięty i chaotyczny – szczególnie w rejonie tytułowej Olszynki, gdzie las i błoto utrudniały manewry wojsk. Bitwa zakończyła się taktycznym remisem – Rosjanom nie udało się zdobyć Warszawy, a Polacy utrzymali swoje pozycje, jednak ponieśli ogromne straty (około 7–8 tysięcy poległych i rannych po stronie polskiej, ok. 9 tysięcy po rosyjskiej).
Choć nie przyniosła zwycięstwa, Olszynka Grochowska stała się symbolem męstwa i poświęcenia Polaków w walce o niepodległość. W polskiej tradycji patriotycznej zapisała się jako heroiczny czyn obrony Warszawy i jeden z najbardziej pamiętnych momentów powstania listopadowego.
- Ocenianie kształtujące i przykładowe szablony ocen - 2025-09-22
- Czym jest Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego? - 2025-09-15
- Czym jest terapia integracji sensorycznej? - 2025-09-11

















