Romans rycerski to gatunek literacki, który opowiada o przygodach rycerzy, ich wyprawach, walce, honorze i miłości. Był bardzo popularny w średniowieczu. Utwory tego typu przedstawiały zwykle niezwykłe wydarzenia, bohaterów o wyjątkowej odwadze oraz świat pełen prób, niebezpieczeństw i moralnych wyborów.
Do najważniejszych cech romansu rycerskiego należy obecność idealnego rycerza – odważnego, wiernego, szlachetnego i gotowego do poświęceń. Ważne są także motywy walki dobra ze złem, wierności władcy, obrony honoru, służby ukochanej kobiecie oraz liczne elementy fantastyczne i przygodowe. Bohater często wyrusza w podróż, przechodzi różne próby i dokonuje bohaterskich czynów. Akcja zwykle toczy się w niezwykłym świecie, pełnym zamków, bitew, pojedynków i tajemniczych wydarzeń.
Przykładami romansów rycerskich są między innymi opowieści o królu Arturze i rycerzach Okrągłego Stołu, dzieje Tristana i Izoldy oraz utwory o Rolandzie. Do znanych przykładów należy także „Pieśń o Rolandzie”, choć jest ona przede wszystkim chanson de geste, czyli pieśnią o czynach, ale zawiera również cechy bliskie literaturze rycerskiej.

















