Polskie Państwo Podziemne było unikalnym w skali świata ruchem oporu, który działał w okupowanej przez Niemców i Związek Radziecki Polsce podczas II wojny światowej (1939–1945).
Powstało po klęsce wrześniowej, kiedy Polska została zajęta przez wrogie państwa, ale Polacy nie zrezygnowali z walki o niepodległość. Już w październiku 1939 roku zaczęły się tworzyć pierwsze konspiracyjne struktury wojskowe i cywilne, które podporządkowały się rządowi RP na uchodźstwie w Londynie.
Polskie Państwo Podziemne obejmowało:
- Tajną administrację cywilną – która zajmowała się oświatą, sądownictwem, pomocą społeczną, prasą i kulturą,
- Tajną Organizację Wojskową, później przekształconą w Armię Krajową (AK) – największą podziemną armię w okupowanej Europie,
- Podziemne szkolnictwo i prasę, które podtrzymywały ducha narodu i przygotowywały społeczeństwo do odbudowy wolnej Polski.
Celem Polskiego Państwa Podziemnego było zachowanie ciągłości państwa polskiego, walka z okupantem i przygotowanie do odzyskania niepodległości. Symbolem jego heroizmu i poświęcenia stało się Powstanie Warszawskie (1944) – największy zbrojny zryw Armii Krajowej.
To zjawisko było wyjątkowe – żaden inny kraj w okupowanej Europie nie stworzył tak rozbudowanego i legalnego w sensie prawnym podziemnego państwa.
- Ocenianie kształtujące i przykładowe szablony ocen - 2025-09-22
- Czym jest Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego? - 2025-09-15
- Czym jest terapia integracji sensorycznej? - 2025-09-11














